31/01/2011
Feest van Don Bosco
Als salesiaans huis mochten we niet nalaten onze stichter Don Bosco te vieren. We hebben gevierd samen met Bakanja Centre. Daar begonnen we de dag met een goed verzorgde mis. Het doet deugd de anciens van Bakanja Ville het koraal te zien dirigeren, gitaar te zien spelen, enz. Na de eucharistie waren de 400 jongens tegenwoordig op de volksspelen. In alle hoeken en kanten van Bakanja Centre deden de jongeren hun best zich te meten met hun vrienden. Dan volgde er een maaltijd wat feestelijker dan gewoonlijk.
En gewoontegetrouw moet zo’n feest eindigen met een geschenkje van maman Annie. Elke jongen kreeg een broeksriem cadeau, een elektronisch spelletje, wat koekjes en wat snoep.
Op Bakanja Ville hadden onze jongens voor ‘s avonds een culturele avond voorbereid.
En gewoontegetrouw moet zo’n feest eindigen met een geschenkje van maman Annie. Elke jongen kreeg een broeksriem cadeau, een elektronisch spelletje, wat koekjes en wat snoep.
Op Bakanja Ville hadden onze jongens voor ‘s avonds een culturele avond voorbereid.
29/01/2011
De verdrukking in de stad gaat verder
Op televisie zien we beelden van kinderen die weer mishandeld worden. De autoriteiten hebben een rijtuig gegeven om het gemakkelijk te maken voor degenen die jacht maken op de kinderen. Sommigen worden gebonden met koorden. We stellen ons de vraag waarom Unicef hier ter plaatse niet reageert op zo’n procedés. De kleinsten worden gebracht naar het centrum van de regering. Maar enkele dagen later zien we ze weer in de stad. Onze medebroeders die elke Zondag de gevangenis bezoeken melden ons dat daar vele jongeren zijn opgesloten, waarschijnlijk boven de 18 jaar. De oudsten komen ons melden dat ze gedestabiliseerd zijn door de huidige situatie. Ze winnen wat geld met het kuisen van auto’s, maar dat is nu ook verboden in de stad.
Dit is voor ons een aansporing om meer tegenwoordig te zijn in de straat, om te trachten de jongeren te overtuigen deel te nemen aan een vormingsprogramma.
Dit is voor ons een aansporing om meer tegenwoordig te zijn in de straat, om te trachten de jongeren te overtuigen deel te nemen aan een vormingsprogramma.
14/01/2011
Jumelage met de misdienaars van de parochie ‘Jesu Mwana wa Mtu’
De jeugdverantwoordelijken van de parochie hebben ons gevraagd of ze met hun misdienaars samen met ons hun kerstfeest mochten vieren. Het waren er een dertigtal. Een beetje verbaasd toch over zo’n vraag hebben we aangenomen op voorwaarde dat ze het hele week-end met ons zouden blijven; dit wilde zeggen dat ze met ons het voedsel, de spelen en de slaapzaal zouden delen met onze kinderen. Het werd een mooie belevenis! In het begin vroeg het wat aanpassing. Onze bezoekers hadden al zo veel negatiefs over de kinderen van de straat vernomen dat ze wat op hun hoede waren. Doch met de activiteiten heerste er al gauw een aangename ambiance. Het resultaat was positief: de bezoekers ontdekten dat onze kinderen niet verschilden van hen. En onze jongeren ontdekten dat er jongens van hun leeftijd waren in een andere situatie waarmee ze vriendschap konden sluiten.Het resultaat van dit week-end was: als we nog eens een kamp organiseren, zullen we welkom zijn op hun parochie.
11/01/2011
De Kerstvakantie
Kamp
Wij zijn de vakantie begonnen met een kamp van ‘bewustzijnsvorming’ voor de kinderen in Lumata. Het doel was hen voor te bereiden op hun verblijf van enkele dagen in familie. Toen we in november de ouders hadden ontmoet, hadden we hen daarover gesproken. We wilden dat die belevenis van het verblijf in familie een sterk moment werd voor de jongens. Na drie dagen kamperen bracht de bus de jongens, uiterst tevreden over de voorbije dagen, terug naar Bakanja Ville.
Kerstfeest
Maar voordat de jongens op verlof trokken hebben we kerstdag samen gevierd. Maman Annie en Marketa twee vrijwilligsters waren bij ons feest aanwezig. Na een gebedsmoment kwam de ontspanning met theaternummertjes, gedichtjes, zang en dans. Het moment waarop alle jongeren met ongeduld zaten te wachten was ‘de Lotto’ van Maman Annie. Iedereen volgde zeer aandachtig en geconcentreerd de nummers van zijn kaart. Tegen 23u30 had iedereen tenslotte zijn prijs en zijn kerstgeschenkje ontvangen: een polo, een lange broek, een paar schoenen, een of ander gezelschapsspel, een mooie zak om alles op te bergen. Zo hoefden op Kerstmis zelf, onze jongeren gans in ‘t nieuw gestoken, niet onder te doen voor de studenten in de Kapel van het grote College.
Op de avond van kerstdag kregen we een droevig bericht van Maman Annie, onze verpleegster. Fabrice, één van onze kinderen, die reeds een hele tijd in de ziekenboeg werd verzorgd voor een ver gevorderde tuberculose, was teruggekeerd naar het huis van de Hemelse Vader.
Vakantie in familie
Na een flinke maaltijd hebben we de jongeren die op familiebezoek mochten gaan naar hun respectieve thuis gebracht. Allen zijn hartelijk ontvangen geworden, de ene door zijn ouders, de andere door een nonkel of een tante. De afspraak was dat ze vijf dagen in familie moesten blijven. Na twee dagen brachten onze sociale assistenten aan de families een bezoek. De reacties waren alle zeer positief. Een van de moeders vertelde dat hun jongen het eten had klaargemaakt voor de ganse familie. Een andere vertelde dat hun jongen fel verbeterd was. Hij die na lange jaren op straat te hebben geleefd lachte nu met dezen die nog op straat overnachtten. Resultaat: van de elf jongens die op vakantie zijn gegaan in familie, zijn er zes die gevraagd hebben of ze thuis mochten blijven tot op het einde van de vakantie. Dat was een prachtige belevenis.
Ondertussen zijn de ouders van twee andere jongens, ouders die nog niet klaar waren hun kind thuis weer op te nemen, zich komen presenteren op het centrum om hun kind weer definitief in familie op te nemen. De feesten van Kerstmis en Nieuwjaar hebben hen zeker geholpen om na te denken over het lot van hun zonen.
Nieuwjaar
De Sint Silvesternacht is minder feestelijk gevierd dan het feest van kerstnacht. Toch hebben de jongens zich goed geamuseerd met allerhande gezelschapsspelen.
De rest van de groep
Opdat de jongens voor wie een familiebezoek nog niet mogelijk was niet te droevig zouden zijn, hebben we elke voormiddag een activiteit georganiseerd met een specialiste in kunstvaardigheden: tekenen, schilderen, solderen, enz. Fier kwamen dan nadien de kinderen tonen wat ze gerealiseerd hadden.
Ondertussen gingen de repetities met onze acrobaten verder. Hun leiders waren niet altijd tevreden omdat de jongens niet steeds regelmatig waren. Als een jongen terug naar zijn familie mag laten we hem natuurlijk gaan. Van zodra er een plaats vrij is in Bakanja Centre stellen we hem voor zijn opvoeding daar verder te zetten. Zo zijn er op het einde van het kerstverlof vier jongens naar Bakanja centrum overgegaan. En op Bakanja Ville werden hun plaatsen gauw ingenomen door andere kinderen die kwamen aankloppen.
Een jongen is weer hervallen die nochtans regelmatig naar zijn familie ging. De bekoring van de vrijheid en van de drogeermiddelen waren waarschijnlijk te groot. Wij hopen dat hij eerst daags terugkeert.
Wij zijn de vakantie begonnen met een kamp van ‘bewustzijnsvorming’ voor de kinderen in Lumata. Het doel was hen voor te bereiden op hun verblijf van enkele dagen in familie. Toen we in november de ouders hadden ontmoet, hadden we hen daarover gesproken. We wilden dat die belevenis van het verblijf in familie een sterk moment werd voor de jongens. Na drie dagen kamperen bracht de bus de jongens, uiterst tevreden over de voorbije dagen, terug naar Bakanja Ville.
Kerstfeest
Maar voordat de jongens op verlof trokken hebben we kerstdag samen gevierd. Maman Annie en Marketa twee vrijwilligsters waren bij ons feest aanwezig. Na een gebedsmoment kwam de ontspanning met theaternummertjes, gedichtjes, zang en dans. Het moment waarop alle jongeren met ongeduld zaten te wachten was ‘de Lotto’ van Maman Annie. Iedereen volgde zeer aandachtig en geconcentreerd de nummers van zijn kaart. Tegen 23u30 had iedereen tenslotte zijn prijs en zijn kerstgeschenkje ontvangen: een polo, een lange broek, een paar schoenen, een of ander gezelschapsspel, een mooie zak om alles op te bergen. Zo hoefden op Kerstmis zelf, onze jongeren gans in ‘t nieuw gestoken, niet onder te doen voor de studenten in de Kapel van het grote College.
Op de avond van kerstdag kregen we een droevig bericht van Maman Annie, onze verpleegster. Fabrice, één van onze kinderen, die reeds een hele tijd in de ziekenboeg werd verzorgd voor een ver gevorderde tuberculose, was teruggekeerd naar het huis van de Hemelse Vader.
Vakantie in familie
Na een flinke maaltijd hebben we de jongeren die op familiebezoek mochten gaan naar hun respectieve thuis gebracht. Allen zijn hartelijk ontvangen geworden, de ene door zijn ouders, de andere door een nonkel of een tante. De afspraak was dat ze vijf dagen in familie moesten blijven. Na twee dagen brachten onze sociale assistenten aan de families een bezoek. De reacties waren alle zeer positief. Een van de moeders vertelde dat hun jongen het eten had klaargemaakt voor de ganse familie. Een andere vertelde dat hun jongen fel verbeterd was. Hij die na lange jaren op straat te hebben geleefd lachte nu met dezen die nog op straat overnachtten. Resultaat: van de elf jongens die op vakantie zijn gegaan in familie, zijn er zes die gevraagd hebben of ze thuis mochten blijven tot op het einde van de vakantie. Dat was een prachtige belevenis.
Ondertussen zijn de ouders van twee andere jongens, ouders die nog niet klaar waren hun kind thuis weer op te nemen, zich komen presenteren op het centrum om hun kind weer definitief in familie op te nemen. De feesten van Kerstmis en Nieuwjaar hebben hen zeker geholpen om na te denken over het lot van hun zonen.
Nieuwjaar
De Sint Silvesternacht is minder feestelijk gevierd dan het feest van kerstnacht. Toch hebben de jongens zich goed geamuseerd met allerhande gezelschapsspelen.
De rest van de groep
Opdat de jongens voor wie een familiebezoek nog niet mogelijk was niet te droevig zouden zijn, hebben we elke voormiddag een activiteit georganiseerd met een specialiste in kunstvaardigheden: tekenen, schilderen, solderen, enz. Fier kwamen dan nadien de kinderen tonen wat ze gerealiseerd hadden.
Ondertussen gingen de repetities met onze acrobaten verder. Hun leiders waren niet altijd tevreden omdat de jongens niet steeds regelmatig waren. Als een jongen terug naar zijn familie mag laten we hem natuurlijk gaan. Van zodra er een plaats vrij is in Bakanja Centre stellen we hem voor zijn opvoeding daar verder te zetten. Zo zijn er op het einde van het kerstverlof vier jongens naar Bakanja centrum overgegaan. En op Bakanja Ville werden hun plaatsen gauw ingenomen door andere kinderen die kwamen aankloppen.
Een jongen is weer hervallen die nochtans regelmatig naar zijn familie ging. De bekoring van de vrijheid en van de drogeermiddelen waren waarschijnlijk te groot. Wij hopen dat hij eerst daags terugkeert.
Aanmelden bij Reacties [Atom]
